Zo maandelijks mogelijk

curaçao





Om mijn drukke leven met alle projecten vol te kunnen houden heb ik het nodig om minimaal een keer per jaar langdurig uit te rusten en bij te komen. Maar door allerlei familieomstandigheden en perikelen rondom de geboorte van mijn dochter was dat er al twee jaar niet van gekomen. En dat wreekte zich; ik moest notabene aan het eind van het jaar door ziekte allemaal lezingen afzeggen!

Maar nu is het dan toch gelukt; bijna vier weken waren we op Curaçao. En het was heerlijk; wát een fijn en gezellig en uiterst baby-vriendelijk eiland.*
Ik begrijp Freek Vonk inmiddels ook een beetje beter; iedere ochtend ging ik de leguanenfamilie, die naast ons vakantiehuis woonde, appeltjes voeren. Fantastische mini-draken zonder vleugels zijn het. 
En ik ben helemaal geïntrigeerd geraakt door de Fregatvogel.
Pelikanen, die zijn ook te gek.
En de Warawara. Die eigenlijk Caracara heet.
Ik hou van vreemde vogels, denk ik. 

Ik ben zelf natuurlijk ook een beetje een vreemde vogel. Zo gauw ik maar een beetje ben uitgerust begint er alweer van alles te ratelen en sta ik weer te popelen van verlangen om plannen te smeden en ideeën uit te werken. 
Gelukkig weet ik dat van mezelf en had ik – anticiperend – wat mensen uit mijn team uitgenodigd; mijn vaste tekstschrijfster Novy en Permanent Beta coördinator Kim kwamen een weekje logeren in ons vakantiehuis, om alle opgeborrelde creativiteit in goede banen te helpen leiden. 
Ik hou er heel erg van om op die manier zakelijk en privé te kunnen combineren. :)

Wat ik verder nog deed, naast snorkelen en puzzelen, was lezen. Ik had weer eens 10 kilo aan opgespaarde kranten- en tijdschriftenknipsels (scheursels) bij me. En ik heb lekker kunnen spelen met software en eindelijk eens rustig de features van Yosemite kunnen verkennen (ik ontdekte dat dit nieuwe besturingssysteem van Apple een buitengewoon geavanceerde spraakbediening heeft, waarmee je heel handig dingetjes kunt dicteren maar ook met stemcommando's je mail kunt archiveren en nog veel meer. Best handig, voor als je een baby op je arm hebt.)
Aan het eind van de vakantie heb ik ook nog even lekker kunnen kletsen met Esther Jacobs, over Business (R)evolution in Barcelona.


We zijn weer thuis.
En ik ga alweer met volle kracht vooruit.
Hoewel het een beetje een ander jaar zal worden dan voorgaande jaren.
Ik ben van plan fors minder lezingen te gaan geven, zodat ik meer tijd heb voor mijn dochter.
Ik ben druk met een nieuw boek en bovendien ben ik benaderd voor diverse columns. 
Minder praten en meer schrijven dus.



*Toch was er ook iets raars. Er is op heel Curaçao geen Fanta te krijgen. Althans, ik heb het niet kunnen vinden. En nou kan ik heus best een maand zonder Fanta, daar gaat het niet om, maar ik vond het gewoon gek: wel Coca-Cola en Sprite, maar géén Fanta.

 
 

wereldburger in wording?



Terug uit Curaçao in het koude Nederland werd ik meteen op de eerste dag al getrakteerd op sneeuw in Arnhem, toen ik een paar dagen door het land toerde voor presentaties, met als hoogtepunt een optreden bij de nieuwjaarsbijeenkomst van Binnenlands Bestuur waar ik mijn oud docent Douwe Jan Elzinga – autoriteit op het gebied van staatsrecht – tegenkwam die ineens best gecharmeerd bleek te zijn van mijn visie op technologie en openbaar bestuur.

Na een paar dagen was ik alweer onderweg naar Spanje, voor een lezing in Madrid.
(Haha: net zo min als op lezingen bereid ik me ook nooit zo goed voor op buitenlandtrips en ik kwam er dus aldaar pas achter dat het in Madrid maar een paar graden warmer was dan in Nederland; geen Curaçao-achtige situatie dus. What was I thinking?)

Ik was uitgenodigd op het Global PETS forum; een congres voor mensen uit 27 landen die werkzaam zijn in de dierenwinkel-business.
Ja, zo kom je nog eens ergens.
Als veertien jarig jochie had ik ooit een bijbaantje in de dierenwinkel in Borger – het viel me trouwens op dat er sindsdien weinig is veranderd in die branche –  en net als veel honden en katten heb ik tegenwoordig ook een chip; genoeg grond dus om mijn lezing leuk in te kunnen steken.

Leuk: mijn lezing werd simultaan vertaald in het Russisch.
Ook leuk: In het vliegtuig zat ik naast David Lemereis, van Bright. Ik had hem in 2005 al eens ontmoet. Hij is de 'gadgetgoeroe' van Nederland en kan op heel leuke wijze technologie duiden, vanuit gadget-oogpunt. Zijn presentatie was een van de beste presentaties die ik in tijden heb gezien over technologie. Wat een vuur, wat een passie, wat een visie. David, ik ben fan van je! 


Ter plekke, in Madrid, kreeg ik nog een paar nieuwe uitnodigingen voor presentaties in het buitenland en bij thuiskomst vond ik het verzoek om op Curaçao (was ik daar niet net nog?) enkele lezingen te komen geven.
San Francisco, Helsinki (again) en Londen staan ook nog op de agenda voor de komende tijd en over een paar weken ga ik naar Johannesburg en Kaapstad, waar ik de top van de CFO's (financieel directeuren) van Zuid-Afrika mag toespreken. Daar heb ik echt enorm veel zin in; ze hebben in Zuid-Afrika nog nooit van slimmer werken en lifehacking gehoord, dus daar valt waarschijnlijk een hoop te doen. 

Wat ook echt leuk is, is dat ze er serieus werk van hebben gemaakt. Zo hebben ze dit artikel op hun website geplaatst en ben ik ook nog eens telefonisch geïnterviewd: 5 questions with... lifehacker & CFO SA Keynote speaker Martijn Aslander.

Ik ben nog lang geen Esther Jacobs, maar ik begin toch langzamerhand steeds meer wereldburger te worden.
Ik hou van reizen. Van de dynamiek van weggaan en thuiskomen. Het gevoel van avontuur en daarna weer het verlangen naar huis. En ik vind het gaaf om elke keer weer te ontdekken hoe weinig een mens eigenlijk nodig heeft.
(Na elke reis heb ik meer zin om verder te 'ontspullen'.)

prometheus: superbia





Zoals ik al eerder schreef heb ik iets verzonnen waarmee ik me de komende veertien jaar ga bezighouden: 7 theaterstukken waarin ik me 'door de lens van de hedendaagse technologie' ga focussen op de intermenselijke frictie, aan de hand van de 7 hoofdzonden.

Tijdens mijn vakantie heb ik eindelijk tijd had om al het verzamelde materiaal met betrekking tot de eerste voorstelling te analyseren en te laten borrelen en gisten.... en dat voelt allemaal heel goed!

De titel van mijn eerste show zal luiden: Superbia.
Superbia is de Latijnse benaming voor ijdelheid of hoogmoed en wordt beschouwd als de de eerste (en ergste!) van de zeven zonden, waar alle andere zonden uit voortkomen. Met superbia wordt bedoeld: het verlangen om belangrijker te zijn. Of: de liefde voor zichzelf. Narcisme vloeit hier ook uit voort. 

Ik heb een interessante mix voor ogen van soulsearching en introspectie, humor, muziek en originele reflecties op de maatschappij.
En ik ga het overigens niet alleen doen, ik heb een briljant-begaafde muzikant gevonden die me gaat begeleiden.

Ik verwacht voor de zomer te kunnen gaan try-outen.
(Op de hoogte blijven? Word lid van mijn theaternieuwsbrief.)

De grond trilt (en dat is echt niet tof)



Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik niet bepaald een activist ben.
Af en toe, als een bank een stommiteit uithaalt of als de EU met stupide wetgeving aankomt, wil ik nog wel eens een aantal krachtige tweets de deur uit gooien, maar dat is het dan wel.

Dat heeft overigens niets met luiheid te maken, maar met twee dingen:

A) ik vind het lastig om me op politiek terrein te begeven, omdat ik – hoewel ik fan ben van een groot aantal ambtenaren in het bijzonder – een uiterst gezond wantrouwen koester jegens politici in het algemeen;
B) de meeste politieke zaken zijn veel te complex om zomaar iets over te roepen; zelden heb je alle relevante informatie tot je beschikking die je nodig hebt om een gefundeerde mening te vormen.

Maar heel soms –  noem het populisme :) – ga ik af op mijn buikgevoel. En dat buikgevoel vertelt me al een tijdje dat er iets grondig mis is met hoe het Openbaar Bestuur omgaat met schaliegas en met de aardbevingsproblematiek in Groningen.

Over schaliegas ga ik het in de toekomst nog wel eens hebben (als ze bij de overheid het gore lef hebben met schaliegas te beginnen in Nederland, dan vinden ze mij op hun pad), ik beperk me nu even tot de aardbevingen.
Misschien heeft het ermee te maken dat ik er vandaan kom en dat Groningen me aan het hart gaat, maar ook los daarvan kan ik als ik alles lees wat erover wordt geschreven niet anders dan concluderen dat er NIETS VAN DEUGT!


Bron: www.veiligheidsregiogroningen.nl


In het gunstigste geval – en laten we daar voor het gemak vanuit gaan – heeft het zo lang geduurd voor er actie werd ondernomen (de eerste aardbeving in Groningen was al in 1986) omdat er bij alle partijen sprake was van onwetendheid. 
Hoe dan ook, die tijd is voorbij.
Groningen, en daarmee Nederland, heeft een serieus probleem. 

Een ingewikkeld en ondoorzichtig probleem bovendien, omdat er enerzijds HEEL VEEL GELD mee gemoeid is (daarvan hebben kwesties nog wel eens de neiging troebel te worden) en anderzijds, omdat 'we' het allemaal niet zo goed weten.
Omdat het een nieuwe situatie is.
Aardbevingen door gaswinning zijn namelijk een ander soort aardbevingen dan aardbevingen die ontstaan door het verschuiven van tektonische platen. Ze gebeuren veel minder diep in de aarde, om maar iets te noemen. Kunnen we daar dan dus wel dezelfde theorieën en voorspellingen op los laten? Is, bijvoorbeeld, denken in termen van de schaal van Richter wel reëel? 

Ik weet het allemaal niet.
Ik heb er geen verstand van.  
Maar toevallig zit er in Assen het enige sensortechnologie instituut van Nederland en bouwt Google momenteel een mega-datacenter in de Eemshaven. 
Ik wed dat alleen al die twee partijen gruwelijk veel verstand hebben van het analyseren van sensordata en predictive intelligence.
Zou het niet handig zijn om daar gebruik van te maken?

Ik zou bijvoorbeeld, als ik Groninger Seaports was geweest, de hulp van Google m.b.t. het aardbevingsvraagstuk hebben mee-onderhandeld in de vestigingsdeal, desnoods tegen een leuke korting op de vierkante meter prijs.

Maar ja, dit soort dingen hebben natuurlijk alleen zin als de NAM, het Rijk en de Provincie eindelijk eens de noodzaak van open data en transparant bestuur gaan snappen.

Again, ik ben geen activist, maar sommige urgente vraagstukken vragen toch om activisme.
Dus!
Begin maar met het lezen!

Hier:

Rob Zijlstra: Nam: Oliedom (2)
Feynman en/of Feiten: Gas
FD: Ziekenhuis Groningen met handen in haar om 'aardbevingbestendige' nieuwbouw (even gratis registreren)

elvenstone foundation




In de nieuwsbrief van mei vorig jaar kondigde ik het al aan, ik heb een stichting opgezet van waaruit ik onderzoek doe naar de netwerk- en informatiesamenleving; de Elvenstone Foundation.

Op deze manier heb ik meer slagkracht en hoef ik niet mijn hele lezingenopbrengst aan te wenden om de implicaties van de digitalisering en technologisering op de samenleving te verkennen en te doorgronden.

Er is enthousiast gereageerd en inmiddels hebben zich negen partijen gecommitteerd, die mijn onderzoeksdoelstellingen gaan ondersteunen, de komende drie jaar.
Het is heel fijn en bemoedigend om te merken dat de zaken waarover ik me al jaren druk maak, inmiddels ook op de agenda staan van maatschappelijke organisaties. 

Ik heb bedacht dat ik het gezelschap klein wil houden – maximaal 15 aangesloten partijen: er is dus nog ruimte voor zes clubs.


Zelden heb ik zo snel zo'n stevige fundering kunnen leggen voor een nieuwe initiatief.
Tenminste... gerekend vanaf het moment dat ik er echt werk van maakte, dan. Want mensen die echt goed opgelet hebben weten dat ik de plannen voor deze foundation al bedacht in 1998...
(Wat twee dingen kan betekenen: sommige ideeën behoeven flink wat rijping, óf ik was mijn tijd nog verder vooruit dan ik zelf doorhad. :))
 

 Nieuwe website! 



Een paar jaar geleden ontmoette ik in de berghut Paul Bos (sinds jaar en dag vormgever van deze nieuwsbrief), die met veel bravoure riep dat mijn oude website echt niet meer kon en nodig aan een make-over toe was en dat hij en zijn partner in crime Massim Knaapen daar precies de aangewezen personen voor waren.
Dus ik zei: 'Nou, ga maar doen dan!'

Inmiddels is de nieuwe website echt live – zij het nog 'in beta'; er wordt nog aan gesleuteld. Tips en opmerkingen zijn dus nog zeer welkom! En misschien blijft ie wel permanent in beta, weet ik veel, want websites zijn tenslotte eigenlijk nooit af. 

Ik ben er in elk geval heel blij mee. De oude website, destijds vormgegeven door Wouter Buning, Patrick van Aalst en Martijn Engler, heeft na jaren van trouwe dienst een waardig opvolger; visueler, interactiever en via de achterdeur bijzonder toegankelijk voor mij, waardoor ik er zowaar weer lol in heb gekregen om zelf te bloggen. Zoals over de man die de lucifer uitvond.
De zwartwit (portret)foto's van mij zijn overigens gemaakt door Daniel Maissan.

flexdenken





Een tijd geleden werd ik geïnterviewd door Astrid Willems. Het leuke was: ze stelde compleet andere vragen dan welke andere interviewer dan ook ooit deed. 
En ja: als de originaliteit en kwaliteit van vragen hoog is levert dat vaak bijzondere gesprekken op, met mooie nieuwe inzichten.
Het resultaat is nu te lezen in een heel leuk boekje, tussen een heleboel andere verhalen, want Astrid interviewde natuurlijk nog veel meer mensen, over creativiteit, flexibiliteit en omdenken.

Inmiddels is Astrid ook in te huren als spreekster en als facilitator van flexibele processen.
Afgelopen donderdag gaf ze een lezing bij de Creatieve Universiteit Haarlem. En op 27 juni staat ze op de Permanent Beta dag in Amersfoort.


Ik geef 5 exemplaren van het boek weg! 
Flexdenker als ik ben, heb ik daar een prijsvraag bij bedacht.
We zijn namelijk op zoek naar nieuwe creatieve, inspirerende uitspraken voor op onze PB posters.....  

         

De vijf leukste bijdragen worden beloond! Klik

 we have a winner! 

Dat fantastische, prachtige, kostbare boek van Bruno van Elshout, is gewonnen door:
Anook Cléonne.

Voor alle andere geïnteresseerden: De prachtige diverse beelden van de Noordzee horizon zijn nog tot 1 maart te bezichtigen in Panorama Mesdag.
Op werkdagen tot 20 februari – onder de titel 'Ik ben er' –  is Bruno er bovendien zelf aanwezig, bereid om meer te vertellen over het project, alle vragen te beantwoorden en eh... vast ook handtekeningen uit te delen. 

En anders: bekijk alle 8.785 foto's hier. 

"....heeft zelden gelijk, maar wel vaak een punt."

Martijn Aslander is professioneel lifehacker en verbinder van mensen, informatie en ideeën. Hij is een veelgevraagd spreker op congressen, geeft advies aan overheid en bedrijfsleven en is schrijver van o.a. het boek Easycratie.
 

Zowel in zijn publicaties als op het podium laat hij de ongekende mogelijkheden zien van de huidige netwerksamenleving voor mens en arbeidsmarkt. De ‘nieuwe renaissance’, waarin kennisverspreiding sneller gaat dan ooit, biedt enorme kansen voor mensen om zich bottom-up te organiseren en sneller, efficiënter en zonder bureaucratie dingen voor elkaar te krijgen en oplossingen te vinden voor moeilijke vraagstukken.

 

INTERVIEW

           






BOEKINGEN

             


Wil je dat ik een presentatie kom houden op een congres of bijeenkomst?

Vul het boekingsformulier in >

Lees hier mijn nieuwe profielpagina op thenextspeaker.com. 
En hier hoe ik lezingenaanvragen beoordeel.

En, voor wie het leuk vindt, hier een verslag dat iemand maakte van een van mijn lezingen.


 

 

LEUKE EVENTS

 
13 februari: Kampvuursessie met Margriet de Schutter bij Elpine

18-20 juni 2015 San Francisco: 
QS Global Conference

27 juni 2015: Permanent Beta dag #6
Bekijk hier alle Permanent Beta bijeenkomsten.

24-15 september 2015 Helsinki: Biohacker Summit

5-8 november 2015: Business (R)evolution in Barcelona

 


WAT IS PERMANENT BETA? 


Read this article in English

Op de hoogte blijven van de activiteiten van Permanent Beta? Abonneer je op de nieuwsbrief!


EASYCRATIE NIEUWS

 
Easycratie heeft een nieuwe website! Bekijk hem hier!

Kleintje Easycratie is ook als luisterboek verschenen! 
KLIK>>>>>
 

Als je enthousiast bent over Kleintje Easycratie en je wilt er HEEL VEEL weggeven, dan kan dat! Ambassadeurs kunnen tegen inkoopsprijs (€1,50) de boekjes bestellen, vanaf 20 stuks.

Naar het aanmeldformulier >>>>>>>>>
 

Easycratie op de voet volgen? Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief.


APP TIPS

Nooit meer een website kwijt, met deze briljante bookmark-app: FETCHING. 
Nu met 30% korting!


HACK!


Irritant hè, als je badeendje de hele tijd omvalt en op z'n zijkant gaat liggen drijven. Hier is de oplossing! Het is even een operatie, maar dan heb je wel wat.  


MUST SEE

 


De enige serie die me zowel bij de eerste aflevering als de laatste in snikken deed uitbarsten. Dit meesterwerk van Aaron Sorkin over het ficiteve 'News Night' biedt een relevante kijk op de integriteit van de Amerikaanse TV-journalistiek. 

-------------------------------------------



Hilarische serie waarmee ik me enorm heb vermaakt de laatste tijd. Misschien nog wel het best uit te leggen als 'De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween' meets The Sopranos. 

(Leuk weetje: De hoofdrolspeler is Steven van Zandt, ook bekend als Little Steven uit de E-Street Band van Bruce Springsteen. In de jaren '80 scoorde hij met Artists United Against Apartheid een hit met  Sun City.)

-------------------------------------------




Huishoudelijke artikelen die tot leven komen? Geen probleem in animatiefilms. Maar op het podium in het theater is dat lastiger. Onderzoekers in Zurich hebben hier iets op gevonden. Drones! Zo tof! Kijk.

 


MUST READ


Twee interessante stukken over de aardbevingen in Groningen:


Een media-dieet dat werkt!


Bookreview: The fish that ate the whale

 

MUST LISTEN

      


Beluister mijn lijst met leuke liedjes op Spotify.

(Lees hier waarom ik enorm hou van het trio iPad mini, Spotify en de Bose Soundlink.)

Jaaa: De podcast over het boekenvak staat online! 

Ruim baan voor de universele prutser! Op 25 december werd bij BNR dit gesprek opnieuw uitgezonden.

En natuurlijk deze luistertip: mijn Inspiratie-Meditatie


BIOHACKER SUMMIT
HELSINKI

 


KLASSIEKERS UIT MIJN PRIVÉ TOP 20


Ten reasons you should never get a job -  Steve Pavlina
Love is the killer app - Tim Sanders
1.000 true fans - Kevin Kelly
Kwantumtheorie van vertrouwen - Karen Stephenson
Meet the lifehackers - Clive Thompson
De Mercator Sapiëns - Geert Mak
 


ANDERE NIEUWSBRIEVEN EN BLOGS


Andere mensen schrijven ook nieuwsbrieven. Soms heel leuke en interessante.

Deze bijvoorbeeld, van Joost PlattelThe curious corner of the Internet 
Of die van Esther Jacobs. En van fotograaf Daniel Maissan.


Of het nieuwe blog van Jan Willem Wolff: Bierviltjes, reclame en meer.

De verhalen op het spoor van Martin Janssen zijn ook erg leuk, net als Maartje's mijmeringen. En niet te vergeten Zittingszaal 14, van rechtbankverslaggever Rob Zijlstra.

Oh, en Frank Meeuwsen (bekend van o.a. lifehacking) heeft een nieuwe site: The incredible adventure starts here



ARCHIEF

             

Oude nieuwsbrieven teruglezen?
Dat kan hier!

 

VERLANGLIJSTJE


Heb je per ongeluk veel aan me gehad de laatste tijd? En wil je iets terug doen?

Hier is mijn wishlist.
Van boekenbonnen word ik overigens altijd blij. 
En oja: ik wil ook graag een Mac Pro :)


Like Over hoogmoed, flexdenken en aardbevingen on Facebook