Gewoon doen Het is januari 2008. Met de start van mijn bedrijf stopt ineens de wekelijkse productie van mijn digitale nieuwsbrievenreeks: de FZ Nieuwsbrief die ik startte in februari 2003 (geloof ik) en ruim drie jaar daarna de EventFlash en LocatieFlash die ik bij mijn overtocht naar High Profile publiceerde. Anna-Maria Giannattasio (beter bekend als @puur op Twitter), de persoon die ik altijd in mijn hoofd heb als ik iets online publiceer, echt waar, herinnert me van tijd tot tijd aan die 'mooie nieuwsbrieven die ik maakte'. En maandenlang loop ik met het inspirerende idee om weer eens lekker te gaan publiceren. Waarover? Geen idee. Voor wie? Tot nu toe voor 25 mensen... allemaal lieve mensen, waarvan ik weet dat ze me een kans geven en die me niet meteen uit hun bestand flikkeren. Martijn, Anna-Maria, Bas, Rob, Marieke, Marco, Erna, Ellen, Diederick, Erik, Frans, Fred, Marga, Henrike, Hans, Ronald, John, Mark, Richard, Kyonne, Peter, Simon, Sjoerd, Bart en broer Martijn... Ik moet er nog even in komen maar ik wil niet langer wachten, niet langer nadenken over de vorm (wel of niet met alleen video, moet er dan geen mooie leader voor, voor de herkenbaarheid, wanneer gaan we daarvoor materiaal schieten etc...) ik wil het nu gewoon DOEN. Henk-Jan Winkeldermaat punkmedia.nl
|
Tips, linkjes, en... het smoelenboek
Geef je lezers tips, zorg ervoor dat je niet jezelf loopt te borstkloppen, wees wel persoonlijk, niet afstandelijk, wordt alleen niet te emotioneel en familiair...
Mensen, waar je allemaal rekening mee moet houden volgens de nieuwsbrievenexperts, het is goed om er even naar te kijken, maar laat het je niet verstarren. Doe gewoon lekker je ding, schrijf vanuit je gut feeling, denk niet te vaak 'wat hebben mijn lezers aan deze informatie', schrijf vanuit je hart.
Ik heb in mijn journalistieke loopbaan aardig wat gepubliceerd, en steeds als ik met een verhaal bezig was waar ik onzeker over werd, als ik het gevoel had te persoonlijk te worden, dacht ik toch aan 'publiceren'. Steeds bleken dat de pareltjes te zijn waar de kracht van kwetsbaarheid mensen inspireerden om te reageren. En daar zit 'm de kick.
Mensen raken, mensen meekrijgen, laten huilen en lachen... (en natuurlijk een beetje gewaardeerd, geaccepteerd, gerespecteerd en dus inderdaad... lief gevonden worden als medemens).
Zwaar wordt het niet, deze eerste editie is een soort test, of ik het nog kan en ik merk nu al dat mijn vingers weer heerlijk dansen over de toetsen.
Onderwerpjes, onderwerpjes, onderwerpjes.
Ja, het zal denk ik toch een korte opsomming worden van gedane arbeid, en van projecten die nog komen gaan, bijeenkomsten waar ik interessante dingen heb gehoord en leuke mensen heb ontmoet, waar misschien nog beeld van is... maar ook korte linkjes (ik denk even hardop) en tips, sites die je moet bezoeken, video's die je moet zien.
Wat de frequentie zal zijn? Geen idee. 1 keer per maand? Eens in de twee weken? Ik zie wel. Deze eerste editie is de start en wat inhoud betreft niet representatief voor de rest die gaat volgen, vermoed ik.
Lieve Martijn, Anna-Maria, Bas, Rob, Marieke, Marco, Erna, Ellen, Diederick, Erik, Frans, Fred, Marga, Henrike, Hans, Ronald, John, Mark, Richard, Kyonne, Peter, Simon, Sjoerd, Bart en broer Martijn... ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik jouw e-mailadres met jouw goedkeuring in mijn verzendlijst van lieve mensen heb gezet.
Oh ja, het smoelenboek! Het grote succesnummer in de FZ-tijd, dat ga ik nieuw leven inblazen.
(Wordt goed gevonden door Google, kijk maar.)
Sjee, bizar... ik lees net over Wouter Veltman. |
